خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از رنج و سختی‌هایی که متحمل شده سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این رنج‌ها او را به اشک و غم فرو برده است. سپس اشاره می‌کند که بخشش و رحمت الهی باعث آرامش و آسایش او شده و در زندان نیز با ناز و آسایش به خواب رفته است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در این ابیات، درک آن را برای کودکان دشوار می‌سازد. این متن برای نوجوانان و بزرگسالانی که با ادبیات کلاسیک و مفاهیم عرفانی آشنایی دارند مناسب است.
شماره ۱۳۳ - اول گردون ز رنج در تابم کرد
اول گردون ز رنج در تابم کرد
در اشک دو دیده زیر غرقابم کرد ۱
پس بخشش نوساخته اسبابم کرد
واندر زندان به ناز در خوابم کرد ۲
در اشک دو دیده زیر غرقابم کرد ۱
پس بخشش نوساخته اسبابم کرد
واندر زندان به ناز در خوابم کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - تا دعوت دولت تو در گوشم شد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - بر هم زده بود عشقت اسباب خرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
