خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ظلم و ستم فلک (تقدیر) شکایت می‌کند که او را تنها می‌گذارد، آزار می‌دهد و هر ساعت عذابش را بیشتر می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، بیان رنج و عذاب می‌تواند برای مخاطبان جوان تر سنگین باشد.
شماره ۱۲۲ - هر گه که فلک دل مرا ریش کند
هر گه که فلک دل مرا ریش کند
تنها فکند مرا و فرویش کند ۱
در سمج کند مرا و در پیش کند
پس هر ساعت عذاب من بیش کند ۲
تنها فکند مرا و فرویش کند ۱
در سمج کند مرا و در پیش کند
پس هر ساعت عذاب من بیش کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - هنگام گل ار به باغ بلبل نبود
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - گردون همه در بند گرانم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
