خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و اندوه خود میگوید و بیان میکند که در حسرت معشوق، عمر خود را سپری خواهد کرد.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و اندوهآلود است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۱۲۰ - تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد
تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد
شمع طربم ز باد اندوه بمرد ۱
ای گردن رامش مرا کوفته خورد
در حسرت تو عمر به سر خواهم برد ۲
شمع طربم ز باد اندوه بمرد ۱
ای گردن رامش مرا کوفته خورد
در حسرت تو عمر به سر خواهم برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - هنگام گل ار به باغ بلبل نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.