خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج ناشی از بی‌خوابی و فراق می‌نالد و توصیف می‌کند که چگونه این شرایط باعث تغییر رنگ چهره‌اش شده و آن را آغشته به خون کرده است.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و توصیف‌های غمگینانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۰۵ - ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد
ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد
از بس که ز هجر تیر پرتابی خورد ۱
این روی مرا که بود چون آبی زرد
آغشته به خون تمام عنایی کرد ۲
از بس که ز هجر تیر پرتابی خورد ۱
این روی مرا که بود چون آبی زرد
آغشته به خون تمام عنایی کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - هر مرد که لاف زد شدش مردی باد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - مونس همه شب خیال دلجوی تو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
