خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنج‌ها و مشکلات خود می‌گوید و از دوستش می‌خواهد که او را نجات دهد. او به امید دیدار دوستش هر شب بیدار می‌ماند و در خواب نیز به او می‌اندیشد. شاعر از خدا می‌پرسد که آیا کسی بدبخت‌تر از او وجود دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۸ - کس نتواند ز بد رهانید مرا
کس نتواند ز بد رهانید مرا
زیرا ثقت الملک برانید مرا ۱
از رنج عدو باز رهانید مرا
وز خاک بر آسمان رسانید مرا ۲
زیرا ثقت الملک برانید مرا ۱
از رنج عدو باز رهانید مرا
وز خاک بر آسمان رسانید مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - بر آب روان بخت روانت ملکا
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - ای دوست به امّید خیالت هر شب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
