مستزاد در مدح سلطان مسعود

ای کامگار سلطان،انصاف تو به گیهان
گشته عیان ۱

مسعود شهریاری،خورشید نامداری
اندر جهان ۲

ای اوج چرخ جایت،گیتی ز روی و رایت
چون بوستان ۳

چون تیغ آسمان گون،گردد به خوردن خون
همداستان ۴

باشد به دستت اندر،از گل بسی سبک تر
گرز گران ۵

بر تیز تگ هزبری،برقی که گردد ابری
زیر عنان ۶

کوهی که باد گردد،چون گردباد گردد
در زیر ران ۷

پیش رفیع تختت،از طوع و طبع بختت
بسته میان ۸

کس چون تو ناشنوده،عادل چو تو نبوده
نوشین روان ۹

در هیچ روزگاری،کس چون تو شهریاری
ندهد نشان ۱۰

در شکر و مدحت تو،پاینده دولت تو
شد همزبان ۱۱

آمد بهار خرم،شد عرصه های عالم
پر گلستان ۱۲

از دست هر نگاری،نیکوتر از بهاری
باده ستان ۱۳

در عز و ناز و شادی،بر تخت ملک بادی
تا جاودان ۱۴