خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر توصیف میکند که معشوقهاش با ناز و کرشمه به نزد او آمده است. او با زلفهای پرپیچ و تاب و چشمان خوابآلود و سرمهکشیده، ظاهری فریبنده دارد. شاعر از نومیدی خود در عشق میگوید و از معشوق میخواهد که به وصل او توجه کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۱۱ - آمد آهسته با کرشمه و ناز
آمد آهسته با کرشمه و ناز
دوش نزد من آن نگار طراز ۱
زلف پرپیچ بر شکست به گل
چشم پر خواب سرمه کرده به ناز ۲
بر نهاده بر ابروان چوگان
تیر غمزه به چشم تیر انداز ۳
گفتمش چون روی به نومیدی
چنگ مانند ناز کرد آغاز ۴
ای نیازی مرا نیاز به توست
ورچه دارد به من زمانه نیاز ۵
من چو پرداختم به مهر تو دل
تو زمانی به وصل من پرداز ۶
دوش نزد من آن نگار طراز ۱
زلف پرپیچ بر شکست به گل
چشم پر خواب سرمه کرده به ناز ۲
بر نهاده بر ابروان چوگان
تیر غمزه به چشم تیر انداز ۳
گفتمش چون روی به نومیدی
چنگ مانند ناز کرد آغاز ۴
ای نیازی مرا نیاز به توست
ورچه دارد به من زمانه نیاز ۵
من چو پرداختم به مهر تو دل
تو زمانی به وصل من پرداز ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - ای سلسله مشک فکنده به قمر بر
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - ای می لعل راحت جان باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.