خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و تشکر از شخصی می‌پردازد که تأثیرات مثبت زیادی در زندگی او داشته است. شاعر بیان می‌کند که این فرد با اقداماتش، شب‌های تاریک او را به روزهای روشن تبدیل کرده، مشکلاتش را حل نموده، و نام نیکوی خود را جاودانه ساخته است.

این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عاطفی است که درک آن به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۱۴۰ - شکران

مهترا از بزرگی آن کردی
که در آفاق داستان کردی ۱

شب من بر فروختی چون روز
روز بر من چو بوستان کردی ۲

رتبت قدر من به دولت خویش
برتر از چرخ فرقدان کردی ۳

هر زیانم که بود کردی سود
سود بدخواه من زیان کردی ۴

خدمتی نیست مر مرا بر تو
آنچه از تو سزد تو آن کردی ۵

کلک بر داشتی و بر دفتر
مشکل کار من بیان کردی ۶

به روان امر خود به یک ساعت
هر دو او را ز من روان کردی ۷

ذکر مستقبلم نبشتی و نیز
ذکر ماضی من نشان کردی ۸

خوب سعی و نکو بضاعت خویش
همه در باب من عیان کردی ۹

بر من ای سر به سر همه احسان
بار احسان خود گران کردی ۱۰

دایم از عمر شادمان بادی
که مرا زود شادمان کردی ۱۱

جاودان باد دولت تو که تو
نام نیکوت جاودان کردی ۱۲
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: قطعه تعداد ابیات: ۱۲ ۴۳۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۱ - ای شعر محمد خطیبی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.