خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر با توصیف طبیعت و عناصر آن مانند غروب آفتاب، شفق، ماه و لاله، احساسات خود را بیان می‌کند. او از تشبیهات زیبا مانند 'زرین طبق' برای شفق و 'روی نگار' برای لاله استفاده می‌کند و فضایی شاعرانه و عاشقانه خلق می‌کند.
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تصاویر پیچیده‌تر، مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است که توانایی درک و لذت بردن از چنین متونی را دارند.
شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعت
گفتم چو فرو شد آفتاب از که
بنمود شفق چو شعر عنابی ۱
زرین طبق است و زبرش لاله
چون روی نگار من به سیرابی ۲
بنمود مه دو هفته در خرمن
در زنگی اوفتاده سقلابی ۳
گفتم ز برای آن طبق مانا
بر کارگه سپهر دولابی ۴
از دیبا کرده اند سرپوشی
پر در لگنی میانه سیمابی ۵
بنمود شفق چو شعر عنابی ۱
زرین طبق است و زبرش لاله
چون روی نگار من به سیرابی ۲
بنمود مه دو هفته در خرمن
در زنگی اوفتاده سقلابی ۳
گفتم ز برای آن طبق مانا
بر کارگه سپهر دولابی ۴
از دیبا کرده اند سرپوشی
پر در لگنی میانه سیمابی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
