خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تلاش‌های بی‌ثمر خود در مدح و غزل‌سرایی می‌گوید و بیان می‌کند که به جای قلم، به شمشیر متوسل شده است. او از مبارزه با بخت و فلک سخن می‌گوید و اشاره‌ای به نابودی بت‌ها و بتخانه‌ها دارد. همچنین، شاعر از اقدامات جسورانه‌ای مانند آتش زدن قبله آزر و مبارزه با شیران جهان به خاطر عشق به آهوچشمان باغ صحبت می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است و ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و نمادین نیاز به دانش پیشینه ادبی و فرهنگی دارد.
شمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیم
گردن و گوش غزل و مدح را
بی حد پیرایه و زیور زدیم ۱
بی مر با بخت در آویختیم
با فلک سفله بسی سر زدیم ۲
سود ندیدیم ز نوک قلم
دست بدان قبضه خنجر زدیم ۳
خیره فرو ماند فلک زانکه ما
بر بت و بتخانه و بتگر زدیم ۴
از قبل بچه آزر به تیغ
آتش در قبله آزر زدیم ۵
وز پی این آهو چشمان باغ
با همه شیران جهان بر زدیم ۶
بی حد پیرایه و زیور زدیم ۱
بی مر با بخت در آویختیم
با فلک سفله بسی سر زدیم ۲
سود ندیدیم ز نوک قلم
دست بدان قبضه خنجر زدیم ۳
خیره فرو ماند فلک زانکه ما
بر بت و بتخانه و بتگر زدیم ۴
از قبل بچه آزر به تیغ
آتش در قبله آزر زدیم ۵
وز پی این آهو چشمان باغ
با همه شیران جهان بر زدیم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۶ - بوالفضایل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۸ - از بخت همیشه سرنگونم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
