شمارهٔ ۶۷ - اندرز

در نشیب آمدی مجوی فراز
وقت ناز تو نیست تیز متاز ۱

نه ای آگه ز حال و معذوری
خفته غفلتی و بسته آز ۲

پی گسسته چرا دهی ناورد
پر شکسته چرا کنی پرواز ۳

سست شد قوت تو سخت مجه
کند شد باره تو تیز متاز ۴

صحن تو تنگ شد مکش دامن
سقف تو پست گشت سر مفراز ۵

از دو دل باز تقویت مطلب
به یک انداز تیر جنگ مساز ۶

پاره پاره به راستی باز آی
اندک اندک به حال خود پرداز ۷

زار بگری که بر تو می خندند
چرخ مزاح و عالم طناز ۸