خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ناآگاهی انسان از تغییرات زمان و وابستگی‌اش به هوای نفس اشاره می‌کند. انسان در حالی که غافل است، به دنبال خواسته‌های خود می‌رود و حق و باطل را گاهی اشتباه می‌گیرد. همچنین، این متن به تصور اشتباه انسان از ثبات خود در حالی که جهان در حرکت است، می‌پردازد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۴۰ - موعظه
آگاه نیست آدمی از گشت روزگار
شادان همی نشیند و غافل همی رود ۱
دل بسته هواست گزیند ره هوا
تن بنده دل آمد و با دل همی رود ۲
گر باطلی به بیند گوید که هست حق
حقی که رفت گوید باطل همی رود ۳
ماند بر آن که باشد بر کشتیی روان
پندارد اوست ساکن و ساحل همی رود ۴
شادان همی نشیند و غافل همی رود ۱
دل بسته هواست گزیند ره هوا
تن بنده دل آمد و با دل همی رود ۲
گر باطلی به بیند گوید که هست حق
حقی که رفت گوید باطل همی رود ۳
ماند بر آن که باشد بر کشتیی روان
پندارد اوست ساکن و ساحل همی رود ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۹ - بدرود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۱ - مدیح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
