خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گذشت پنجاه و هفت سال از عمر خود می‌گوید و اظهار می‌کند که بخشی از آن سودمند و بخشی دیگر بی‌فایده بوده است. او از رنج‌ها و محدودیت‌های زندگی خود سخن می‌گوید و از آسیب‌های بدخواهان و حسودان یاد می‌کند. با این حال، به شکرگزاری روی می‌آورد و امیدوار است که اشعار ارزشمندش باقی بمانند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تأمل‌برانگیز درباره عمر و زندگی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگی
پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من
شد سودمند مدت و ناسودمند ماند ۱
و امروز بر یقین و گمانم ز عمر خویش
دانم که چند رفت و ندانم که چند ماند ۲
فهرست حال من همه با رنج و بند بود
از حبس عبرت و از بند پند ماند ۳
از قصد بدسگالان وز غمز حاسدان
جان در بلا فتاد و تن اندر گزند ماند ۴
چوگان بنه که گوی تو اندر چه اوفتاد
خیره مطپ که کره تو در کمند ماند ۵
لیکن به شکر کوش که از طبع پاک تو
چندین هزار بیت بدیع بلند ماند ۶
شد سودمند مدت و ناسودمند ماند ۱
و امروز بر یقین و گمانم ز عمر خویش
دانم که چند رفت و ندانم که چند ماند ۲
فهرست حال من همه با رنج و بند بود
از حبس عبرت و از بند پند ماند ۳
از قصد بدسگالان وز غمز حاسدان
جان در بلا فتاد و تن اندر گزند ماند ۴
چوگان بنه که گوی تو اندر چه اوفتاد
خیره مطپ که کره تو در کمند ماند ۵
لیکن به شکر کوش که از طبع پاک تو
چندین هزار بیت بدیع بلند ماند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۸ - مدیح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
