خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از فراق و اندوه خود می‌گوید و بیان می‌کند که از شدت گریه، جای اشک‌هایش مانند یاقوت بر زمین می‌درخشد. او این اندوه را با اندوه داوود بر تربت ریا مقایسه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استفاده از استعاره‌های ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شمارهٔ ۶ - شکایت
نه جای شخودن بماند از دو رخ
نه جای دریدن بماند از قبا ۱
بگریم همی در فراقت چنانک
که داود بر تربت او ریا ۲
که از بس سرشکم بروید همی
به یاقوت انگشتری بر گیا ۳
نه جای دریدن بماند از قبا ۱
بگریم همی در فراقت چنانک
که داود بر تربت او ریا ۲
که از بس سرشکم بروید همی
به یاقوت انگشتری بر گیا ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - به خواجه ناصر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷ - مدح ابوسعید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
