این متن شعری در مدح و ستایش پادشاهی به نام شهریار یا محمود است که به قدرت، عدالت، بخشندگی و تواناییهای نظامی او اشاره دارد. شاعر از عناصر طبیعت مانند آسمان، زمین، باد و ابر برای توصیف عظمت پادشاه استفاده کرده و او را به عنوان حاکمی دادگر و توانمند تصویر میکند. همچنین، به نقش الهی در موفقیت پادشاه و پایداری حکومت او اشاره شده است.
این متن دارای مفاهیم پیچیدهتر مانند عدالت، قدرت و حکومت است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را تحلیل کنند.
شمارهٔ ۱۱۸ - هم در ثنای او
پادشاه تاج بخش تاجدار ۱
سیف دولت شاه محمود آنکه شد
مجلس او آسمان افتخار ۲
ای خداوند خداوندان دهر
هم توانا خسروی هم بردبار ۳
مر فلک را رأی تو مهر منیر
مر زمین را کف تو ابر بهار ۴
باغ ملک از کف تو خلد نعیم
جای عدل از رای تو دارالقرار ۵
تیغ تو ناریست اندر رزمگاه
تیر تو بادیست اندر کارزار ۶
جسم بدخواهان بود این را حطب
جان بی دینان بود آن را شکار ۷
طبع تو در علم دریای دمان
کف تو در جود ابر تندبار ۸
تیرهای تو چو کردند از خدنگ
گشت چوب او به بیشه پرنگار ۹
مملکت را این چنین آرد به کف
هر کرا نعمت دهد پروردگار ۱۰
پادشاهی را چنین گیرد به دست
هر کرا اقبال باشد پیشکار ۱۱
خسروا بستان ز حور نوش لب
باده رنگین لعل خوشگوار ۱۲
تا همی پاید زمین و آسمان
تا بود آن را مدار این را قرار ۱۳
چون زمین و آسمان بادی مدام
بر زمانه پایدار و کامگار ۱۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.