شمارهٔ ۳۷ - در آغاز گرفتاری ساخته است

تا مرا بود بر ولایت دست
بودم ایزد پرست و شاه پرست ۱

امر شه را و حکم الله را
نبدادم به هیچ وقت از دست ۲

دل به غزو و به شغل داشتمی
دشمنان را از آن همی دل خست ۳

چون به کفار می نهادم روی
بس کس از تیغ من همی به نرست ۴

به یکی حمله من افتادی
خیل دشمن ز ششهزار نشست ۵

مگر از زخم تیغ من آهن
حلقه گشت و ز زخم تیغ بجست ۶

آمد اکنون دو پای من بگرفت
خویشتن در حمایتم پیوست ۷

من کنون از برای راحت او
به گه خفتن و بخاست و نشست ۸

دست در دست برده چون مصروع
پای در پای می کشم چون مست ۹

بس که گویند از حمایت اگر
بکشی دست و رسم آن آئین هست ۱۰

جز به فرمان شهریار جهان
باز کی دارم از حمایت دست ۱۱

تا نگوید کسی که از سر جهل
بنده مسعود امان خود بشکست ۱۲