این شعر از سیف فرغانی با استفاده از تصاویر نمادین مانند ابریشم بر خر چوبین و بحر عمیق، به موضوعات فلسفی مانند ناپایداری دنیا، تلاش برای رسیدن به آرامش و دوری از ماتریالیسم می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که حتی در مواجهه با سختی‌ها (تلخ‌کامی) نباید ناخوشنودی نشان داد، چرا که این دنیا مانند دریای عمیقی است که انتهای آن مرگ است. همچنین اشاره می‌کند که ترک دنیا بدون آگاهی بی‌فایده است، همان‌طور که حیوان از روی ناخوشایندی از چراگاه خارج می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به مرگ و ناپایداری دنیا ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۵۸ - قطعه ٧
بار ابریشم خود بر خر چوبین طنبور ۱
گر بکام تو رسد تلخ، مکن روی ترش
کآب شیرین نخورد تشنه ازین مشرب شور ۲
جهد کن تا بسلامت بکناری برسی
این جهان بحر عمیقست و کنارش لب گور ۳
ترک دنیا بارادت نکند جاهل ازآنک
بکراهت بدر آید ز علف زار ستور ۴
سیف فرغانی این قطعه برای خود گفت
کای شده از پی جامه ز لباس دین عور ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
