شماره ۴۸۶ - مرا ز عشق تو باریست بر دل افتاده

مرا ز عشق تو باریست بر دل افتاده
مرا ز شوق تو کاریست مشکل افتاده ۱

ندیده دیده من تاب آفتاب رخت
ولی حرارت مهر تو در دل افتاده ۲

درین رهی که گذر نیست رخش رستم را
خریست خفته و باریست در گل افتاده ۳

ار آسمان به زمین آمدست چون هاروت
گناه کرده و در چاه بابل افتاده ۴

درین سرای خراب از مقام آبادان
ز دین به دنیا وز حق به باطل افتاده ۵

شکسته است درین چار طاق شش جهتی
چو در میان دو صف یک مقاتل افتاده ۶

هزار قافله محرم به سوی کعبه وصل
گذشته بر من و من خفته غافل افتاده ۷

ازین تپیدن بیهوده بر سر این خاک
گلو بریده و چون مرغ بسمل افتاده ۸

برای همچو تو لیلی حکایت من هست
چو ذکر مجنون اندر قبایل افتاده ۹

چو شعر نیک که در نامهاش درج کنند
حدیث ما و تو اندر رسایل افتاده ۱۰

دل شکسته من خوارتر ز نظم منست
به دست همچو تو موزون شمایل افتاده ۱۱

ولی به گوهر لطفت که معدن معنیست
چو جان به صورت خوبست مایل افتاده ۱۲

مرا ز من برهان زآنک غیر من کس نیست
که در میان من و تست حایل افتاده ۱۳

هزار عاشق مسکین چو سیف فرغانیست
امیدوار برین در چو سایل افتاده ۱۴