شماره ۴۶۲ - ایا گرفته مه وآفتاب نور از تو

ایا گرفته مه وآفتاب نور از تو
بمرگ حالم نزدیک گشت دور از تو ۱

زدیده ودل من ای همه بتو نگران
مپوش رو که دل و دیده راست نور از تو ۲

بهشت بی تو مرا دوزخیست، از برمن
مرو که خانه بهشتیست پر ز حور ازتو ۳

چو می روی همه در ماتمند عشاقت
بیا که ماتم عشاق هست سور ازتو ۴

زفرقت تو ندانم که حال من چه شود
نه مایلی تو بمن نی منم صبور ازتو ۵

اگرچه در طلب از ما فتورها باشد
تو منعمی نبود در عطا فتور ازتو ۶

زحزن گر طرف دیگری بود هرگز
چه غمخورد چو دلی را بود سرور ازتو ۷

بنفس مرده عشق تواند زنده دلان
بجان حیات پذیرند در قبور ازتو ۸

بلطف خود مددش کن که سیف قرغانی
همی خوهد مدد اندر همه امور ازتو ۹