شماره ۴۵۰ - ترا اگر چه فراغت بود ز یاری من

ترا اگر چه فراغت بود ز یاری من
بریده نیست ز وصلت امیدواری من ۱

از آرزوی تو در خاک و خون همی گردم
بیا و عزت خود باز بین و خواری من ۲

در اشتیاق تو شبها چنان بنالیدم
که خسته شد دل شب از فغان و زاری من ۳

غم تو خوردم و خون شد دلم جزاک الله
که خوش قیام نمودی بغمگساری من ۴

مرا غم تو بباطل همی کشد، چه شود
اگر برآری دستی بحق گزاری من ۵

ز صبر و عقل درین وقت شکرها دارم
که در فراق تو چون می کنند یاری من ۶

جماعتی که مرا منع می کنند از تو
ببین قساوت ایشان و بردباری من ۷

فسرده طبع نداند که از سر سوزست
چو شمع در غم عشق تو پایداری من ۸

وفا و مهر تو را من بدان جهان ببرم
گمان مبر که همین بود دوستداری من ۹

مرا از آمد و شد نزد تو چه حاصل بود
بجز ملامت خصمان و شرمساری من ۱۰

ز تند باد فراق تو سیف فرغانیست
بسان برگ خزان (ای) گل بهاری من ۱۱