شماره ۳۹۲ - گر عیب کنی که زار می نالم

گر عیب کنی که زار می نالم
من زار ز عشق یار می نالم ۱

بلبل چو بدید گل بنالد من
بی دلبر گل عذار می نالم ۲

از عشق گل رخش بصد دستان
دلسوزتر از هزار می نالم ۳

بی قامت همچو سرو او دایم
چون فاخته بر چنار می نالم ۴

در چنگ فراق آهنین پنجه
باریک شدم چو تار می نالم ۵

گر چه بنصیحتم خردمندان
گویند فغان مدار می نالم ۶

چون دیگ پرآب بر سر آتش
می جوشم و زار زار می نالم ۷

چون چنگ فغانم اختیاری نیست
از دست تو ای نگار می نالم ۸

تا همچو نیم دهان نهی بر لب
دور از تو رباب وار می نالم ۹