شماره ۳۷۴ - من تحفه از دل می کنم نزدیک جانان می برم

من تحفه از دل می کنم نزدیک جانان می برم
ور نیز گوید جان بده من بنده فرمان می برم ۱

چون من گدای هیچ کس جز جان ندارم دست رس
معذورم ار پای ملخ نزد سلیمان می برم ۲

من کار عشق دوست را آسان همی پنداشتم
بار گران برداشتم افتان و خیزان می برم ۳

گر تیغ بر رویم زند رو برنگردانم ازو
با دوست عهدی کرده ام لابد بپایان می برم ۴

هرشب بآواز سگان آیم بکوی دلستان
آری ببانگ بلبلان ره سوی بستان می برم ۵

آن دوست پای خویشتن در دامن من می کند
هرگه که بهر فکر او سر در گریبان می برم ۶

تا زد غمش چوگان خود بر اسب میدانی من
من گوی دولت هر زمان از پادشاهان می برم ۷

در حضرت آن دلستان چون سیف فرغانی سخن
گوهر بسوی معدن و لولو بعمان می برم ۸

چون سعدی از روی وفا می گویم ای کان صفا
من دوست می دارم جفا کز دست جانان می برم ۹