در این متن، شاعر از باغبان می‌خواهد که زیر سرو ننشیند و به جای آن، زیر شاخه‌های سایه‌دار دیگری مانند سمن بنشیند. او اشاره می‌کند که باغ پر از درختان سایه‌دار است و نیازی نیست تنها به سرو تکیه کند. همچنین، شاعر از باغبان می‌خواهد که به سرو نارسیده توجه نکند و به جای آن، به درختان دیگر نیز توجه داشته باشد. در پایان، شاعر از باغبان می‌خواهد که به دل او رحم کند.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و نمادین است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال کمی پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها در متن نیاز به درک بالاتری دارد که مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
شمارهٔ ۲۶ - نیز او راست
نه کجا سرو نیست نیست زمین ۱
نه همه سایه زیر سرو بود
زیر شاخ سمن شو و بنشین ۲
باغ تو پر درخت سایه ورست
از پی خویشتن یکی بگزین ۳
گرد آن سرو نارسیده مگرد
رنگ آن سرو نارسیده مبین ۴
سرو را، دست باز دار به من
رحم کن بردل من مسکین ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
