شاعر در این متن از عشق و صلح سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که معشوقش پس از دیدن صلح و دوستی از جانب او، از جنگ و عتاب دست کشیده و به صلح روی آورده است. همچنین، شاعر به حسادت دیگران اشاره می‌کند و بیان می‌کند که معشوقش به حرف‌های حسودان توجهی نکرده و تنها به سخنان او گوش داده است. در پایان، شاعر از شادی و نشاط می‌گوید و بیان می‌کند که معشوقش به آرزوی دل او رسیده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و برخی اشارات به حسادت و دشمنی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک کامل معانی و ظرافت‌های شعر ممکن است به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز داشته باشد.
شمارهٔ ۱۰ - و او راست
حدیث جنگ به یک سو نهادو صلح گزید ۱
عتابها ز پس افکندو صلح پیش آورد
حدیث حاسد نشنید و زان من بشنید ۲
چو من فراز کشیدم بخویشتن لب او
دل حسود زغم خویشتن فراز کشید ۳
به وقت جنگ عتاب و خروش و زاری بود
کنون چه باید رودو سرود و سرخ نبید ۴
در نشاط و در لهو باز باید کرد
که این دو بندگران را به دست اوست کلید ۵
به کام خویش رسد از دل من آن بت روی
چنانکه زو دل غمگین من به کام رسید ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
