خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر از حافظ، بیانگر احساس تنهایی، درماندگی و وابستگی انسان به خدا در برابر مشکلات و سختیهای زندگی است. شاعر در هر بیت به نوعی از خداوند درخواست کمک و حمایت میکند و تأکید میکنند که تنها اوست که میتواند در این شرایط سخت پناهگاه باشد.
مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، احساسات بیانشده مانند تنهایی و درماندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۳۷ - خدایا جز تو ما را نیست حافظ
خدایا جز تو ما را نیست حافظ
گدا تا پادشا را کیست حافظ
به محنت خانه غربت شب و روز
غریب بی نوا را کیست حافظ
شب تاریک و بی ره در بیابان
من بی رهنما را کیست حافظ
ز موج قلزم زخار خونخوار
خدا را، ناخدا را کیست حافظ
ز دست اندازی شیطان سرکش
من بی دست و پا را کیست حافظ
نباشد رهنما گر لطف عامش
تو می گو خالدا خود کیست حافظ؟
گدا تا پادشا را کیست حافظ
به محنت خانه غربت شب و روز
غریب بی نوا را کیست حافظ
شب تاریک و بی ره در بیابان
من بی رهنما را کیست حافظ
ز موج قلزم زخار خونخوار
خدا را، ناخدا را کیست حافظ
ز دست اندازی شیطان سرکش
من بی دست و پا را کیست حافظ
نباشد رهنما گر لطف عامش
تو می گو خالدا خود کیست حافظ؟
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶ - ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض
گوهر بعدی:غزل ۳۸ - عمر شد در کار ناهموار بر باد ای دریغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.