خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، حالات عاشقانه و بی‌قراری ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد. شاعر از عناصری مانند شمع، پروانه، آتش و دیوانگی برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و به رابطه‌ی عاشقانه و کشمکش‌های درونی آن می‌پردازد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
غزل ۳۵ - ز شوقت شمع چون پروانه رقاص
ز شوقت شمع چون پروانه رقاص
نه تنها شمع، بل کاشانه رقاص
ز بی تابی عشقش منع دل چند؟
کز آتش چون نگردد دانه رقاص
اگر عشقت به کوه آرد شبیخون
جهر از جای چون دیوانه رقاص
تو در دل ، دل به زلفت در کشاکش
چو جان از عشق خود جانانه رقاص
ز تمکین شیشه دل تیره گردد
مودب باش و شو طفلانه رقاص
ز سوز عشق خالد چون نرقصد؟
کزو چون خویش شد بیگانه رقاص
نه تنها شمع، بل کاشانه رقاص
ز بی تابی عشقش منع دل چند؟
کز آتش چون نگردد دانه رقاص
اگر عشقت به کوه آرد شبیخون
جهر از جای چون دیوانه رقاص
تو در دل ، دل به زلفت در کشاکش
چو جان از عشق خود جانانه رقاص
ز تمکین شیشه دل تیره گردد
مودب باش و شو طفلانه رقاص
ز سوز عشق خالد چون نرقصد؟
کزو چون خویش شد بیگانه رقاص
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴ - بنازم نازنینی را که شد از عکس رخسارش
گوهر بعدی:غزل ۳۶ - ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
