شماره ۱۸۵۹ - ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی

ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی
شادی به رویت ار چه بر غم کنان نیایی ۱

گفتی، رهات کردم از خنجر سیاست
دل سوختی و جانم آتش برین رهایی ۲

داند چگونه باشد شبهای دردمندان
آن کس که خفته یک روز بر بستر جدایی ۳

شبهای عاشقان را شمع مراد نبود
رسوای شهر و کو را چه جای پارسایی ۴

خورشید آسمان را چون کم توان رسیدن
بر جای رقص می کن، ای ذره هوایی ۵

در حسرت جمالت جانم به لب رسیده
ای دستگیر جان ها، آخر بگو، کجایی؟ ۶

آن من نیم که باشم در ملک وصل خسرو
بگذار تا به کویت خوش می کنم گدایی ۷