شماره ۱۸۰۱ - ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی
دستور بود فتنه به ملک تو که رانی ۱

صد تیر جفا می گذرانی ز جگرها
بازوت قوی باد که خوش می گذرانی ۲

چشمم که دوید از پی دیدار ندیدت
این است سزایش که به تیرش برانی ۳

سبزه که دمد از گل عشاق تو، ای ترک
خنگ تو بود سوخته، هان تا بچرانی ۴

از آب و گلم گرد برآورد هوایت
تا چند به دنبال خودم خاک خورانی؟ ۵

ما را تو مکش در هوس آن لب شیرین
این سوی در آیم، گرم آن سوی برانی ۶

گفتی که زبانیم جز از تو همه کس، وای
ما را بمکش گر تو حیات دگرانی ۷

هستی تو اگر شاد به رنجیدن خسرو
من سینه کنم پاره، تو گر جامه درانی ۸