خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های عشق، رنج‌های آن و ارتباط عمیق معنوی با معشوق می‌پردازد. شاعر از بوسه‌های معشوق، رنج‌های عشق، وصف جان‌های فدا شده در راه عشق و دل‌تنگی‌های خود سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند بخشش، وعده‌های عشق و تأثیرات عمیق معشوق بر دل عاشق اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند «عربده بر فتنه» یا «جان عزیزان که تو بر بوده‌ای» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۷۸۹ - ز آب ملاحت که رخ آلوده ای
ز آب ملاحت که رخ آلوده ای
وانکه نمک بر جگری سوده ای ۱
داد لبت بوسه و رنجه شدی
بازستان، گر تو نفرموده ای ۲
بشنو از اروح شهیدان عشق
زمزمه عشق که نشنوده ای ۳
هست دوان گرد تو چون گرد باد
جان عزیزان که تو بر بوده ای ۴
دوش نشد دل که به مه بنگرم
ز آنک تو اندر دل ما بوده ای ۵
لابه بر آن لب چو ملمع گریست
عربده بر فتنه چه آلوده ای؟ ۶
می روم از وعده وصلت مدام
گرچه که بادست که پیموده ای ۷
منت بخشیدن تو بهر چیست؟
بر دل خسرو که نبخشوده ای ۸
وانکه نمک بر جگری سوده ای ۱
داد لبت بوسه و رنجه شدی
بازستان، گر تو نفرموده ای ۲
بشنو از اروح شهیدان عشق
زمزمه عشق که نشنوده ای ۳
هست دوان گرد تو چون گرد باد
جان عزیزان که تو بر بوده ای ۴
دوش نشد دل که به مه بنگرم
ز آنک تو اندر دل ما بوده ای ۵
لابه بر آن لب چو ملمع گریست
عربده بر فتنه چه آلوده ای؟ ۶
می روم از وعده وصلت مدام
گرچه که بادست که پیموده ای ۷
منت بخشیدن تو بهر چیست؟
بر دل خسرو که نبخشوده ای ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸۸ - مشک بر اطراف مه آورده ای
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹۰ - گر چه به هر سخن دلم از تن ربوده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
