خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوق خود می‌پرسد که چگونه است و حال او را جویا می‌شود. شاعر از دوری و انتظار دیدار می‌نالد و از بوسه‌های معشوق و دیدار با او سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از خوشآمدگویی معشوق به خودش ابراز خوشحالی می‌کند.

متن دارای مضامین عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'بوسه' و 'صد هزار دل' ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشند.

مشاهده کامل

شماره ۱۷۸۷ - ای ده یکی ز خوبی تو مه، چگونه ای؟

ای ده یکی ز خوبی تو مه، چگونه ای؟
وز هر دو هفته ماه یکی ده، چگونه ای؟ ۱

گفتم رسم در آخر آن مه به نزد تو
آخر رسید، ای صنم، آن مه، چگونه ای؟ ۲

تا چند گوییم نرسیده ست گاه وصل
آن گاه نیز می رسد، آنگه، چگونه ای؟ ۳

گر چه نپرسیم که چگونه ست حال تو؟
باری توان ز حال من، آگه، چگونه ای؟ ۴

ره می روی و در پی تو صد هزار دل
ای برده صد هزار دل از ره، چگونه ای؟ ۵

دی بوسه دادیم چو شدم خاک بر درت
امروز خاک بوس در شه چگونه ای؟ ۶

آیم به نزد تو، چه خوش آید مرا ز تو
بر خسروت خوش آمدی، ای مه، چگونه ای؟ ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۸۶ - سر در خمار، شب به کنار که بوده ای؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸۸ - مشک بر اطراف مه آورده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.