خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و رنج سخن می‌گوید، با تصاویری مانند گل، خون، آتش و زنگار که نشان‌دهنده درد و اشک هستند. شاعر از سوختگی دل و تنهایی می‌نالد و احساساتش را با طبیعت پیوند می‌زند.
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون دل' و 'سوختگی جگر' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۷۶۶ - ای گل که چنین در بغلت تنگ گرفته
ای گل که چنین در بغلت تنگ گرفته
کز خون دلت پیرهنت رنگ گرفته ۱
آن سوختگی جگر لاله ازان است
کز آه من آتش به دل سنگ گرفته ۲
تا دست تظلم نزند کس به عنانش
تن داده به مستی و عنان تنگ گرفته ۳
از سوزن زنگار گرفته بشناسد
بس کز نم گریه مژه ام زنگ گرفته ۴
کز خون دلت پیرهنت رنگ گرفته ۱
آن سوختگی جگر لاله ازان است
کز آه من آتش به دل سنگ گرفته ۲
تا دست تظلم نزند کس به عنانش
تن داده به مستی و عنان تنگ گرفته ۳
از سوزن زنگار گرفته بشناسد
بس کز نم گریه مژه ام زنگ گرفته ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶۵ - جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶۷ - ای دل، ار تو عاشقی، زین غم خلاص جان مخواه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
