شماره ۱۷۵۶ - چو خاست صبحدم آن مه ز خواب پژمرده

چو خاست صبحدم آن مه ز خواب پژمرده
گل رخش ز خمار شراب پژمرده ۱

شدند خوبان پژمرده زان جمال چنانک
شود شکوفه تر ز آفتاب پژمرده ۲

در آفتاب مرو ماه من که نآرد تاب
رخت که می شود از ماهتاب پژمرده ۳

ببردی آب، همه گلرخان دو تا گشتند
چو آن گلی که کشندش گلاب پژمرده ۴

بدید نرگس بستان به خواب چشم ترا
شد از تحیر آن هم به خواب پژمرده ۵

مرا بگیر چو گل لعل بر رخ از دم سرد
که تو به توست همه خون ناب پژمرده ۶

وصال خواست ز تو خسرو و جوانی یافت
که گشت غنچه دل زان جواب پژمرده ۷