شماره ۱۷۴۸ - ای عشقت آتشی به همه شهر درزده

ای عشقت آتشی به همه شهر درزده
و آن آتش از درونه من شعله بر زده ۱

هر روز چشم مست تو در کاروان صبر
بیرون کشیده تیغ و ره خواب و خور زده ۲

مژگان تو به هر زدن چشم بهر قتل
آراسته دو لشکر و بر یکدگر زده ۳

هر تیر کز اشارت تو راست کرده چشم
آن تیر راست کرده مرا بر جگر زده ۴

لب تو مکن به پاسخ تلخ و مرا مکش
زان لعل آب کرده و اندر شکر زده ۵

نی چشم تو زده ست مرا تیر، بلکه هست
هم چشم من مرا ز گشاد نظر زده ۶

اینک ز چشم من به تو آمد به مستغاث
خون جگر به دامن تو دست تر زده ۷

چون شانه تو مانده ام از دست موی تو
پایی به گل بمانده و دستی به سر زده ۸

دل بر گرفته از تو چرا نشکند دلم؟
چون سنگ برگرفته ای و بر گهر زده ۹

تو تیغ جور بر سر من می زنی و من
آیم همی به کوی تو هر روز سر زده ۱۰

هر شب زده ز جور تو خسرو هزار آه
هر چند گفته بیش مزن، بیشتر زده ۱۱