شماره ۱۷۳۰ - ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده
تو ز جان رفته و درد تو به هر جا مانده ۱

تا تو، ای دیده بینای من، اندر خاکی
نیست جز خاک درین دیده تنها مانده ۲

خرمی تو که از ناکسی ام واماندی
وای بر من که من از چون تو کسی وامانده ۳

گله زین سوختگی با که کنم چون جز دل
نیست سوزنده کسی بر من رسوا مانده ۴

آه و صد آه که ایمن نیم از آتش آه
گر چه سر تا قدمم غرقه دریا مانده ۵

ای مسلمانان، یارب دل تان سوخته باد
گر نسوزد دل تان بر من تنها مانده ۶

لؤلؤی دیده عزیز است به چشم من، ازآنک
یادگاری ست کز آن لؤلؤی لالا مانده ۷

قدر وامق چه شناسد مگر آن سوخته ای
که بود یک شبی ار پهلوی عذرا مانده ۸

کس نداند غم خسرو مگر آن کس که مباد
بی چراغی بود اندر شب یلدا مانده ۹