شماره ۱۶۹۶ - عارض همچون نگارستان تو

عارض همچون نگارستان تو
شاهد حال است بر دستان تو ۱

شب جهانی کشته ای و آنگه هنوز
بوی خون می آید از پیکان تو ۲

عذر خواه آن غمزه را از ما که او
خون ما ریخت بی فرمان تو ۳

موی بر اندام من پیکان شود
چون کنم یاد از سر مژگان تو ۴

سنگ گوهر را به دندان بشکند
بشکند گر گوهر دندان تو ۵

گل بخندد در چمن گر خنده ای
وام یابد از لب خندان تو ۶

با چنین خوبی تو ز آن کیستی؟
بنده خسرو هست باری آن تو ۷