شماره ۱۶۱۵ - دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

دل گمگشته به بازار خریدن نتوان
ور دهد لابه، چو تو یار خریدن نتوان ۱

عشوه می ده که خریدار به جانم تا آنک
این متاعی ست که بسیار خریدن نتوان ۲

مردمی کن قدری، چند درشتی و جفا؟
گل خرد هر که بود، خار خریدن نتوان ۳

آه دل نیک نباشد، تو جوانی آخر
جان من، روز و شب آزار خریدن نتوان ۴

بی گناهی تلف سوختگان سهل مگیر
زانک جان است به بازار خریدن نتوان ۵

جان به سودات نهم، لیک بدین نقد حقیر
ناز آن نرگس بیمار خریدن نتوان ۶

ما هلاک و تو به درویش نبینی، چه کنم؟
دولت و بخت به بازار خریدن نتوان ۷

خسروا، زر به میان آر، چه جای سخن است
بر چون سیم به گفتار خریدن نتوان ۸