شماره ۱۴۳۹ - من آن نیم که به عمر از وفای خود بروم

من آن نیم که به عمر از وفای خود بروم
ز آستانت به حسن رضای خود بروم ۱

منم فتاده به خاکی و هر زمان چون باد
گذر کنی به سر من ز جای خود بروم ۲

به راه بی سر و پا می روم که آب دو چشم
رها نمی کندم تا به پای خود بروم ۳

چنان ضعیف شدم، گر دعای وصل کنم
ز آه خود به فلک با دعای خود بروم ۴

مرا جهان بلا بر سر است و می خواهم
که سر نهم، ز جهان با بلای خود بروم ۵

به دست بوس خیال تو گر شود ممکن
درون دیده صورت نمای خود بروم ۶

در انتظار وصالت ز دست شد خسرو
دلت نشد که به سوی گدای خود بروم ۷