شماره ۱۳۹۴ - کاری چو برنیاید از آه صبح خیزم

کاری چو برنیاید از آه صبح خیزم
تا چند هر زمانی با بخت بر ستیزم ۱

از عزت در تو خواهم کشم به دیده
خاک درت که از وی خاشاک و خس نبیزم ۲

در آرزوی خوابم کت گه گهی ببینم
میرم چنان که هرگز تا حشر برنخیزم ۳

از تیغ جور، جانا، گر خون من بریزی
مهرت ز دل نریزم، گر بر زمین بریزم ۴

بر تیغ کند باید کشتن چو من کسی را
زحمت بود که داری مهمان به تیغ تیزم ۵

از هول رستخیزم، والله، خبر نباشد
پیش آید ار به ناگه در حشر رستخیزم ۶

سوی تو می گریزم آنگه که زنده مانم
بکشد مرا خیالت، گر سوی خود گریزم ۷

بر ماست نظم خسرو ناوک زنی ندانم
کاهوی هندوم من یا اشتر حجیزم ۸