خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از رنج‌های عاشقانه و دل‌شکستگی می‌گوید، اما در عین حال به ایمنی از وسوسه‌ها و رسیدن به آرامش معنوی اشاره دارد. او از خانه ویرانه دل خود به سوی خانه‌ای آباد (معنوی) می‌رود و با وجود راه دراز، توشه‌ای از عشق و معنویت برمی‌دارد. در نهایت، شاعر به رستگاری و نزدیکی به حقیقت می‌رسد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۶۳ - نبض دل شوریده رنجور گرفتیم
نبض دل شوریده رنجور گرفتیم
و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم ۱
زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما
ما راه در آن خانه معمور گرفتیم ۲
گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان
ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم ۳
در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش
تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم ۴
ما مرده دلان را ز کف غم برهانیم
چون روح نفس در نفس صور گرفتیم ۵
در حضرت سلطان معانی به حقیقت
بردیم مثال خود و منشور گرفتیم ۶
و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم ۱
زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما
ما راه در آن خانه معمور گرفتیم ۲
گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان
ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم ۳
در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش
تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم ۴
ما مرده دلان را ز کف غم برهانیم
چون روح نفس در نفس صور گرفتیم ۵
در حضرت سلطان معانی به حقیقت
بردیم مثال خود و منشور گرفتیم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۲ - در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۴ - ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
