شماره ۱۲۳۳ - مده پندم که من در سینه سودایی دگر دارم

مده پندم که من در سینه سودایی دگر دارم
زبان با خلق در گفت است و دل جایی دگرد ۱

خرامان هر طرف سروی و جان من نیاساید
که من این خار خار از سرو بالایی دگر دارم ۲

مرا این تشنگی از بهر آبی دیگرست، ارنه
نمی بینی که در هر دیده دریایی دگر دارم ۳

طبیبا، خویش را زحمت مده چون به نخواهم شد
که من اندر سر شوریده سودایی دگر دارم ۴

ترا گر رای خونریز من مسکینست، بسم الله
چه می پرسی ز من، جانا، نه من رای دگر دارم ۵

به بازار تو دل را من برید یک نظر کردم
کرم کن یک نظر دیگر که کالایی دگر دارم ۶

همه مستی من در کار چشم و زلف و رویت شد
لبم خاموش و در هر یک تقاضایی دگر دارم ۷

مران سوی کسانم چون تنم شد خاک در کویت
نماند آن سر که جز پای تو دریایی دگر دارم ۸

نمی اندیشی از دمهای سرد من، نمی دانی
که در هر کو چو خسرو بادپیمایی دگر دارم ۹