خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از خسرو دهلوی، با زبانی پراحساس و تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، بخشش، زندگی و مرگ می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و از زندگی‌اش بخشی هرچند کوچک را به او هدیه دهد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و عبارات مانند "خون خواره" و "کشتن" ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۲۰۴ - دیده را زان سبزه نو رسته نوروزی ببخش
دیده را زان سبزه نو رسته نوروزی ببخش
سینه را زان غمزه خون خواره دلدوزی ببخش ۱
یک طرف بنما ز روی و یک گره بگشا ز زلف
مرده ام، از زندگانی یک شبانروزی ببخش ۲
از پس سالی نمودی رو، مکش تا بنگرم
ور حقیقت خواهیم کشتن، یک امروزی ببخش ۳
خامی آن کس که دید آن روی چون آتش نسوخت
یارب، افسرده دلان را در جگر سوزی ببخش ۴
گر بد آموزی کند چشمت که بستان جان خلق
جان خسرو را علی الرغم بدآموزی ببخش ۵
سینه را زان غمزه خون خواره دلدوزی ببخش ۱
یک طرف بنما ز روی و یک گره بگشا ز زلف
مرده ام، از زندگانی یک شبانروزی ببخش ۲
از پس سالی نمودی رو، مکش تا بنگرم
ور حقیقت خواهیم کشتن، یک امروزی ببخش ۳
خامی آن کس که دید آن روی چون آتش نسوخت
یارب، افسرده دلان را در جگر سوزی ببخش ۴
گر بد آموزی کند چشمت که بستان جان خلق
جان خسرو را علی الرغم بدآموزی ببخش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۳ - هر کس نشسته شاد به کام و هوای خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۵ - غم دل زان خورم کانجاست آن بالای چون سیمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
