بیست مهر: روز بزرگداشت حافظ

خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که از بی‌مهری معشوق رنج می‌برد. شاعر از حسرت و ناامیدی خود می‌گوید و از خلق می‌خواهد که نشانه‌ای از معشوق به او بدهند. او تلاش می‌کند غم خود را پنهان کند، اما آتش عشقش آشکار است. در پایان، شاعر از بی‌تفاوتی معشوق گلایه می‌کند و می‌گوید که تنها دل‌های کور نیستند که نگران او نیستند.

متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

او می رود و عاشق مسکین گرانش
چون مرده که در سینه بود حسرت جانش

بی مهر سواری که عنان باز نپیچد
آویخته چندین دل خلقی به فغانش

ناخوش همی آزارد و یا طالب خونی ست
ای خلق، بگویید به جوینده نشانش

یادست که در خواب شیش دیده ام، اما
از بی خبری یاد ندارم که چسانش

یادش دهی، ای باد، گهی نام گدایی
تا دولت دشنام برآید ز زبانش

بسیار بکوشم که بپوشم غم خود، لیک
آتش چو بگیرد نتوان داشت نهالش

از ناله ام ار خلق نخسپد، عجبی نیست
از بخت خودم در عجب و خواب نگرانش

خسرو، نگرانیش همه بر دل خود گیر
کوری دلی را که نباشد نگرانش

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir