خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود می‌پردازد. او از زیبایی‌های معشوق مانند لب شیرین، رخ ماه‌گونه، و خط ابرو سخن می‌گوید و از عشق و مستی و شادی‌های زندگی یاد می‌کند. همچنین، شاعر به نوشیدن باده و لذت‌های دنیوی اشاره دارد و از توبه در برابر این لذات سخن می‌گوید.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و اشاره‌هایی به نوشیدن شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال مناسب نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از مفاهیم شعری و ادبیات کلاسیک معمولاً برای سنین بالاتر قابل‌درک است.
شماره ۱۱۶۹ - ای لب چون شکرت چشمه نوش
ای لب چون شکرت چشمه نوش
ای رخ چون قمرت غارت هوش ۱
ورق گل بدریده ست صبا
تا بدید آن خط چون مرزنگوش ۲
هر دم از روی خوی آلوده تو
لاله را خون دل آید در جوش ۳
دل عشاق چنان می ببری
که خبر می نشود گوش به گوش ۴
کسی بود آنکه نشینم با تو
باده در دست و گل اندر آغوش ۵
من قدح دیر ندارم بر دست
تا تو مستانه نگویی که بنوش ۶
لب نهم بر لب لعلت، وانگاه
می لبالب کنم و نوشانوش ۷
خسروا، توبه چو نی در حد تست
باری اندر طرب و مستی کوش ۸
ای رخ چون قمرت غارت هوش ۱
ورق گل بدریده ست صبا
تا بدید آن خط چون مرزنگوش ۲
هر دم از روی خوی آلوده تو
لاله را خون دل آید در جوش ۳
دل عشاق چنان می ببری
که خبر می نشود گوش به گوش ۴
کسی بود آنکه نشینم با تو
باده در دست و گل اندر آغوش ۵
من قدح دیر ندارم بر دست
تا تو مستانه نگویی که بنوش ۶
لب نهم بر لب لعلت، وانگاه
می لبالب کنم و نوشانوش ۷
خسروا، توبه چو نی در حد تست
باری اندر طرب و مستی کوش ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۸ - آنکه از جان دوست تر می دارمش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۰ - شاد باش، ای شب فرخنده دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
