خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و احساسات خود می‌پردازد. عناصری مانند زلف، لعل، آتش، آب کوثر، و نیلوفر برای بیان زیبایی و جذابیت معشوق به کار رفته‌اند. شاعر همچنین از مفاهیم عرفانی مانند آب حیات (خضر) و اسکندر برای عمق بخشیدن به معنا استفاده کرده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تشبیه‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۶۷ - زلف تو هر موی و بادی در سرش
زلف تو هر موی و بادی در سرش
لعل تو هر گنج و خوبی بر درش ۱
هست رویت شعله آتش، ولی
شسته اند از هفت آب کوثرش ۲
من نگردم گرد آن چشمه، ولی
باد پیچیده ست بر نیلوفرش ۳
خانه ای کانجا تویی پرده مبند
کافتاب اندر نیاید از درش ۴
چشم من در سبزه خط تو یافت
چشمه ای کز خضر جست اسکندرش ۵
ز آب میرد آتش و روشن تر است
آتشین رویی که خوی دارد برش ۶
آن ز ره کز زلف در بر کرده ای
آه خسرو بس بود پیکان گرش ۷
لعل تو هر گنج و خوبی بر درش ۱
هست رویت شعله آتش، ولی
شسته اند از هفت آب کوثرش ۲
من نگردم گرد آن چشمه، ولی
باد پیچیده ست بر نیلوفرش ۳
خانه ای کانجا تویی پرده مبند
کافتاب اندر نیاید از درش ۴
چشم من در سبزه خط تو یافت
چشمه ای کز خضر جست اسکندرش ۵
ز آب میرد آتش و روشن تر است
آتشین رویی که خوی دارد برش ۶
آن ز ره کز زلف در بر کرده ای
آه خسرو بس بود پیکان گرش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۶ - از خدنگ غمزه دلدوز خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶۸ - آنکه از جان دوست تر می دارمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
