شماره ۱۱۶۵ - آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش

آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش
وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش ۱

گریه می آیدم از دور به آواز بلند
که ازان گریه نمی آیدم آواز به گوش ۲

سر و قد، از چمن سبز به بیرون چه روی؟
سر برون نازده از لاله تر مرزنگوش ۳

دوش در خواب بدیدم رخ چون خورشیدت
نیم شب روز شد از شعله آهم شب دوش ۴

ای به خشم از بر من رفته و تنها خفته
چشم را گوی که چندین طرف خواب بپوش ۵

خسروا، گرم برون می دودت خواب از چشم
دیگ دل شد مگر از پختن سودا خاموش ۶