شماره ۱۱۶۳ - صبح دولت می دمد از روی آن خورشیدوش

صبح دولت می دمد از روی آن خورشیدوش
در چنین فرخ صبوحی، ساقیا، یک جام کش ۱

آتش ما کی فرو میرد بدین گونه که می
تا خط بغداد دارد ساقی و ما دجله کش ۲

چون من از بازوی همت روز را بر شب زنم
در نیارم سر به تاج روم و اکلیل حبش ۳

چون مه نخشب بتان خالی نباشند از دروغ
تا نداری استوار از خود درون آری مکش ۴

می که بر ما زهر شد هم تو کنی آب حیات
تا نگیری عیب ما اول بگو یا خود بچش ۵

بر لبت گازی زدم، بر دل و دین و خرد
مهره بر چین، چون که نقش کعبتین آمد دوشش ۶

بهترین روز مرا روز بدی آمد، از آنک
هست خسرو شیشه و آن سنگدل دیوانه وش ۷