خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از بوستان و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید و به عشق، طبیعت، و مستی اشاره دارد. شاعر از غنچه‌ها، گل‌ها، بلبل و لاله صحبت می‌کند و احساسات عاشقانه و شورانگیز را به تصویر می‌کشد. همچنین، از مستی و لذت‌های زندگی نیز یاد می‌کند.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره‌هایی به مستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۲۱ - هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد
کنون هر کس که جان دارد، هوای بوستان دارد ۱

سحرگه بکر غنچه ها باده ها خورده ست در پرده
همه سرخی رو بدهد گواهی، گر نهان دارد ۲

کنون دل بستگی غنچه با گل، کی نهان ماند؟
که هرچ اندر دل غنچه ست سوسن بر زبان دارد ۳

ازان هر لحظه بینی تازه تر داغ دل لاله
که بلبل روز تا شب ناله های عاشقان دارد ۴

رها کن تا ترا بینم، گرم جان می رود، گو رو
که مشغول جمالت کی سر تشویش جان دارد؟ ۵

زمان مستی ست، اکنون توبه از توبه بکن خسرو
به کار امروز ساقی و می چون ارغوان دارد ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۲۰ - سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲۲ - دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.