شماره ۹۳۰ - سرم فدات چو تیغ تو گرد سر گردد

سرم فدات چو تیغ تو گرد سر گردد
دلم نماند که تیر ترا سپر گردد ۱

بزن تو تیر که من آن سپر نمی خواهم
که دیده را ز رخت مانع نظر گردد ۲

چو بر زمین گذری هیچ جانور نزید
ولی به زیر زمین مرده جانور گردد ۳

مخور فریب جوانی به حسن ده روزه
که آفتاب چو بر اوج رفت در گردد ۴

تو برنگشتی، جانا که بخت پاسم داد
مباد هیچ کسی را که بخت برگردد ۵

خیال تست شب و روز چشم من، شک نیست
که گل فروش به گرد گلاب گر گردد ۶

دلم به روی تو مستسقی است بر لب آب
که هر چه بیش خورد آب، تشنه تر گردد ۷

چه تاب جرعه دردی کشان عشق آرد
تنک دلی که هم از بوی بیخبر گردد ۸

ز دل چگونه فراموش گردد آنکه دمی
هزار بار به جان خراب در گردد ۹

نه آرزوست که خسرو به درد گرید، لیک
چو دل بسوزد ناچار دیده تر گردد ۱۰