شماره ۹۱۸ - لبالب آر قدح کز گلو فرود آید

لبالب آر قدح کز گلو فرود آید
مگر که از دلم این آرزو فرود آید ۱

مگوی تو به که آید فرود می ز سرم
مباد کز سر من این سبو فرود آید ۲

ز می چه توبه که گر ذوق آن کند معلوم
فرشته چون مگس آنجا به بو فرود آید ۳

به بند مردنم امروز، ساقیا، بگذار
که باده از سر آن ماهر و فرود آید ۴

به زهد تخته ورد و دعای من باشد
سفال خم که خط می برو فرود آید ۵

ز بهر بردن دلهای خلق سیل بلاست
هر آن عرق که ز روی نکو فرود آید ۶

بدین صفت که همی خون خوریم بر در تو
ترا چگونه می اندر گلو فرود آید؟ ۷

خوش آن زمان که به یاد تو هر شبم تا روز
ز دیده خون جگر سو به سو فرود آید؟ ۸

نقاب واکن و لبهای عاشقان دربند
مگر که خسرو ازین گفتگو فرود آید ۹