شماره ۹۰۵ - چمن ز سبزه خطی بر رخ جمیل کشید

چمن ز سبزه خطی بر رخ جمیل کشید
به باغ سرو روان قامت طویل کشید ۱

به رنگ و بوی بیاراست گلستان خود را
به گوشه های گلستان بنفشه نیل کشید ۲

بتان آزری از بتکده برون جستند
چو لاله زار به دشت آتش خلیل کشید ۳

بهار در ره آیندگان باغ نگر
که فرش دیده نرگس به چند میل کشید ۴

سرودگویان بلبل به جام لاله شتافت
گهی خفیف گرفت و گهی ثقیل کشید ۵

بهشت شد چمن و خوش کسی که با خوبان
در آن بهشت شرابی چو سلسبیل کشید ۶

به می سبیل کنم خون خود که خوبان را
به سوی خویش توانم بدین سبیل کشید ۷

نهاد نرگس بیمار چون به بالین سر
حباب از آب روان شیشه دلیل کشید ۸

دوید خوی ز بناگوش پیل مست سحاب
شب از هلال کژک بر سرای پیل کشید ۹

دوال داد میی کز رکاب اهل کرم
دوال بستد و در گردن بخیل کشید ۱۰

برون خرام کنون، خسروا، اگر خواهی
قدح به روی خود و صورت جمیل کشید ۱۱